شاعر حماسی و آئینی کشور رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

«روضه خوان مادر»

دوچشمم تاسحر روضه بخواند

بگو خاک گذر روضه بخواند

درون کوچه و دست حرامی 

بگو مسمار در روضه بخواند

حسن از داغ مادر کنج خانه

سرشک چشم تر روضه بخواند

شب غسل و کفن اسرار وا شد

علی آسیمه سر روضه بخواند 

برای آنکه چشمم خون بگرید 

عزیز خون جگر روضه بخواند

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

حب علی و فاطمه داریم ما همه 

خدمتگزار اهل کسائیم ما همه 

دین نبی ومصحف قرآن کتاب ما

جزاهل بیت رو به که آریم ماهمه

 

بنام آ نکه عشقش هست ملموس

 

نسازد بنده اش را هیچ مأیوس

 

میان نام رحمان و رحیم اش

 

هزاران ذِکر یا سُبُّوح و قُدُّوس

 

      شاعر ((ساقی عطشان ))

 

بقیع دارد نشان از بی نشانه 

 

بقیع آ تش زده در قلب خانه

 

بقیع مظلومیت دارد به والله

 

بقیع طوفان روضه بی بهانه

 

     شاعر(ساقی عطشان)

 

بنام خالق عطر گل یاس

 

پدید آرنده ی گل های حساس

 

خداوند بهار و فصل پاییز 

 

درون سینه ها جاداده احساس

 

شاعر رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

           «نقش بر آب »

تمام نقشه ها نقش بر آب است 

چرا که حرف دشمن بی حساب است

میان نقشه های شوم دشمن 

تمام موج ها مثل سرآب است 

برای حفظ این پرچم شب و روز 

نگاهت تیزبین همچون عقاب است 

عمود خیمه ی دین عفت توست

حجابی که عمود انقلاب است 

برای حفظ این دین و شریعت

میان حق و باطل جنگِ ناب است

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

                 «مادر »

ما در همه جا در پی مادر هستیم 

شرمنده ی این یاس معطر هستیم

گردیده بهشت زیر پایت مادر 

ممنون عطایِ حَیِّ داور هستیم 

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

از فاطمه گفتن آبرو می خواهد 

یا فاطمه گفتنم وضو می خواهد

زهرا که ملیکه زمین تا عرش است 

در حشر خدا نظر از او می خواهد

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«غم تو فاطمه»

آسمان لرزید از داغ غم تو فاطمه

کهکشان می دید اشک ماتم تو فاطمه

آب شد مهریه ات از ابتدا بانوی عشق 

نم نم اشک زمین هم شبنم تو فاطمه 

قطره قطره آب میشد در نگاهت خاک سرد 

خاکِ غم شد هر کجایی مَحْرَمِ تو فاطمه

اشک های زینبت شد مثنوی روضه ات 

 پیرهن شد اشک بر قدِّ خم تو فاطمه

مرتضی و مصطفی و مجتبی در هر زمان 

روضه خوانِ ماتم بیش و کم تو فاطمه

کلبه ی احزان شده ریحانه بی تو خانه ات 

عالم و آدم اسیر یک دَمِ تو فاطمه

رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

آئینه تویی نقشِ گل یاسمنی تو

تنها گل خوش رنگ میان چمنی تو

حیف است تو را چیدن و پرپر کردن

عطر گل یاسی به روی پیرهنی تو 

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«قصیده می خواند»

دلش گرفته و دارد قصیده می خواند

هزار مرثیه با اشک دیده می خواند 

برای رفتن آ ن باغبان مه سیما 

ببین که روضه به قدّ خمیده می خواند

گلی که غنچه ی او را عدو کند بی پر 

برای غنچه ی درخون طپیده می خواند

میان کوچه و دیوار ، ضربت سیلی 

نشسته روضه خود رابریده می خواند

میان کلبه ی احزان داغدار پدر 

زسوگ دلبر در خاک آرمیده می خواند

ز بعد داغ پسر بستر است جای او 

کسی که ناز طبیبان کشیده می خواند

زمان کوچ پرستو به آ شیان اَبَد 

علیست داغ غمش راچشیده می خواند

حسین نوحه گروزینب و حسن مدهوش

کسی که روضه ی مادر شنیده می خواند

اگر چه داغ بزرگی ست ماتم زهرا 

دلم به سوی حرم پر کشیده می خواند 

رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

ماخانه به دوشان غم محسوس نداریم

با روضه ی تو یک دلِ محبوس نداریم

عمریست که با شعله ی در تیزی مسمار

غیر از غم زهرا ، غم و افسوس نداریم 

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

عطر نفست پر شده در ارض وسما 

محبوبه ی مظلومه و مجروح جفا

پهلوی تو از داغی در می سوزد 

یا فاطمه بانوی علی شیر خدا 

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«خبر رسید »

خبر رسید که سیلی چشیده ای مادر

تمام هستی حیدر چه دیده ای مادر

ز پشت در که نوای خذینی ات آ مد

بدید فضه که رنگ ، پریده ای مادر

برای حفظ ولایت برای دین مبین

به خون محسنِ حیدرطپیده ای مادر

درون کوچه که قنفذ زده به بازویت

نوای غربت حیدر دمیده ای مادر

ز بعد مرگ رسالت ز قوم دین نبی

به جز اهانت و سختی ندیده ای مادر

درون مسجد شهرخطبه خوان شده ای

چنان نبی مکرم رسیده ای مادر

تو ای پرستوی عاشق چرا ز بیت علی

به عرش حضرت داور پریده ای مادر

هنوز نغمه ی عجل وفاتی ات درگوش

الف که بودی و قامت خمیده ای مادر

صدای ناله و اشک شبانه ات به قنوت

تو دل ز آ دم و عالم بریده ای مادر

نظر به حال یتیمان خانه ات بنما

چگونه دست زآنان کشیده ای مادر

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

مائیم و عطا و کرمت حضرت مادر 

غرق ایم همه در الَمت حضرت مادر

با بانگ ظهور مهدی ات می گردیم

زائر همگی درحرمت حضرت مادر

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

ایام عزای حضرت زهرا شد

در کوچه عدو و مادرت تنها شد 

ای منتقم حضرت زهرا مهدی

بر یاری مادرت بیا غوغا شد

رسول چهارمحالی ( ساقی عطشان)

 

«««گل یاس»»»

می خوام بگم روایتی با احساس

از فاطمه همون که شد گل یاس

دخت نبّی بود و رفیق علی

عشق علی روایتی پر احساس 

یه شاخه گل داشت توی کل جهان

عطر گلش پیچید تو قوم خناس

باغبون گلها که پر زد و رفت

گریه شده کارش یا ایها الناس

یه فصل نشد که باغبونمون رفت

از گل اون مونده فقط یه دسداس

همسر او شب ها که تاریک می شد 

به چاه می گفت راز دلش که تنهاس

شاخه گل هاش تو خونه بی نشونه

روضه می خونند از غمش باوسواس

ساقی نگو جسم علی خم شده

تازه شده اون کمرش مثل یاس

رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

«فاطمه» 

فاطمه دار و ندار حیدر است 

بر حسین و بر حسن او مادر است

فاطمه باشد گل پاک رسول

مصحف حق را همی او کوثر است

فاطمه شد بضعة المنی ولی

بر نبی المرسلین او دختر است 

زوجه ی پاک امیر المومنین

بر علی شیر خدا او همسر است 

فاطمه مظلومه ی آ ل عباست

شافع امت به روز محشر است 

مادر خلق است آ ری فاطمه 

تا پدر بر خلق عالم حیدر است

کوچه شد شرمنده ی روی گلش

مرثیه از آ تش و میخ در است

از فدک آ غاز شد تا محسنش

محسن شش ماهه ای که پرپر است 

حق به جنت روضه خوان فاطمه 

جبرئیل از ماتمش نوحه گر است 

روضه می خواند امیر المومنین

با دو چشمانی که از غصه تر است

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

«مدینه تا کربلا»

در مدینه صورت مادر اگر نیلی نبود

کربلا طفلی غذایش گریه و سیلی نبود

شعله های کینه و بخل عدو بر در نشست

شعله های خیمه آ مد بر دل مادر نشست

دست بسته سوی مسجد شد امیر المومنین

دست عباسش فتاده علقمه روی زمین

خطبه خوان،بین مدینه، حضرت زهرا شده

خطبه خوانِ شام و کوفه زینب کبرا شده

چون مدینه کربلای اول اهل ولا ست

امتداد خط سرخ فاطمیه کربلاست

تازیانه ، زخم بازو ، پهلوی خیر النسا

کربلا شد تازیانه ، بر تن آل عبا 

غنچه ای پرپر به پشت در پرش را باز کرد

روی دستان پدر شش ماهه اش پرواز کرد

چند بیت از دشهر پیغمبر به شهر کربلا

از حدیث کوچه تا گودال عصر روضه ها

چند بیت و چند مقتل ازدحام اشک و آ ه

 رفت روضه از مدینه ناگهان تا قتلگاه

      رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

خانه ی بی فاطمه، غم خانه ی حیدر شده

چادر خاکی و سیلی ، روضه ی مادر شده

رد خون باقیست ما بین همان دیوار و در

غسل و تشییع شبانه،خاک غم بر سر شده

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

حالاکه رفتی کارماافسوس و آه است

خورشید عالم سوگوار روی ماه است

مادر بدون تو چراغ خانه تار است

دیگرانیس و مونس بابام ، چاه است

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«حدیث عشق علی( ع)»

زمانی که دو دستش را ببستند

همی پهلوی یاس اش را شکستند

میان کوچه ها با صد جسارت

به دخت مصطفی کرده اهانت

زدند آتش به درب خانه آن روز

رسد روضه به اشک و آه جانسوز

نه رحمی کودک شش ماهه کردند 

نه شرم از صاحب آ ن خانه کردند

ز میخ در صدای آ ه آ مد

صدای ضجه ای از چاه آ مد

امیر المومنین سردار خیبر

به حکم حق علی با دیدۂ تر

الهی هیچ مردی غم نبیند

نبیند همسرش بستر نشیند

به جای دلبری عاشقانه

بگیرد رویش از شوهر به خانه

زند شانه به زلف زینب آ ن ماه

ز ضرب بازوانش می کشد آ ه

هنوز عجل وفاتش می رسد گوش

حسین ابن علی هم رفته از هوش

امیر المومنین غمگین و زار است

ز دوری تو زهرا بی قرار است

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان )

 

فاطمیه شرح یاس پرپر است

فاطمیه روضه میخ و در است

فاطمیه فصل غم فصل خزان

فاطمیه انقلاب مادر است

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«آسیمه سر رسیدم»

آسیمه سر دویدم ، بالا سرت نگارم

دیدم رخت شکفته،شرمنده ی تو یارم

دیدم به دورت ای گل،طفلان بی قرارم

در زاری و عزایند ، گل های گلعذارم 

تو پر زدی ز عالم ،ای یادگار خاتم

من ماندم و غریبی،با کودکان به ماتم

ای ماه آل احمد، تو پر زدی ز خانه

از خانۂ علی تا ، عرش خدا شبانه

ای غمگسار حیدر،شد شام تار حیدر

تشییع و غسل زهرا،شد کار زار حیدر

بر روی دوشم آن شب،رفتی به سوی دلدار

عجل وفاتی تو، مقبول شد ز دادار

من ماندم و مدینه، با خاطری مکدر

درکوچه یاد سیلی،خم گشته یک قلندر

خیبرشکن منم من،شمشیردین منم من

بدر و حنین هر جا،مرد زمین منم من

اما امان از آن روز ،با پهلوی شکسته

ازخانه تا به مسجد، بال و پر تو بسته

بال و پرت شکسته،اما به حال خسته

بهر دفاعِ حیدر ، غم بر دلت نشسته

دیگر تو پر کشیدی ، سوی نبّی اکرم

حیدرشده شبانه ، غرق عزای اعظم

در غربت مدینه او زائر تو گردد

مرثیه خوانت آری او شاعر تو گردد

ساقی خموش حیدر،آهسته شد روانه

از کوچه ها به سوی،مظلومه ی زمانه

شد روضه پا برای ، صدیقه ی شریفه

مهدی بیا که مادر ، مظلومه و نحیفه

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

در طواف حرم مخفی تو دل پر زد

در غم ماتم جانسوز تو گه بر سر زد

داغ توماتم عظمی ست،غمت خون جگر 

این دل نوحه گرم نغمه ی وا مادر زد

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

« یا فاطمه یا فاطمه »

ذکر لبان مرتضی،یا فاطمه یا فاطمه

پرپر زده خیرالنسا،یا فاطمه یا فاطمه

جنت بگوید مصطفی،یا فاطمه یا فاطمه

جبریل شد غرق عزا،یا فاطمه یا فاطمه

ام ابیها ی نبّی،یا فاطمه یا فاطمه

دلبر و دلدار علی،یا فاطمه یا فاطمه

گوئیم ما بهر شفا،یا فاطمه یا فاطمه

درگریه های روضه ها،یا فاطمه یا فاطمه

سوره کوثر خدا،یا فاطمه یا فاطمه

بهر خدا گشته فدا، یا فاطمه یا فاطمه

سیلی به صورتت زدند،یا فاطمه یا فاطمه

لگد به محسنت زدند،یا فاطمه یا فاطمه

گوئید همگی یک صدا،یا فاطمه یا فاطمه

از عرش می آید ندا، یا فاطمه یا فاطمه

سینه زنان در هر کجا،یا فاطمه یا فاطمه

گوئید با شیر خدا،یا فاطمه یا فاطمه

اجر شما با فاطمه،یا فاطمه یا فاطمه

با هم نمائید زمزمه ،یا فاطمه یا فاطمه

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان )

 

خانه من بی تو زهرا بیت الاحزان گشته است

آسمان ابری این خانه باران گشته است

بعد زهرا رونق و مهر و صفا در خانه نیست

دیدگان کودکان از غم چه گریان گشته است

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«حیدر سوخت »

پر پرواز تو با شعله ی آتش می سوخت 

نقطه ی راز تو با شعله ی آتش می سوخت

بلبلی خسته و گل پرپر و چشمی پر آب

مادری یکه و تنها و دلی پر تب و تاب  

کوچه و سیلی و یک صورت نیلی ای وای 

مادری خم شده از ضربت سیلی ای وای 

پسری پیر شد از کوچه و از درد و غمش 

روضه می خواند برایش، بر آن عمر کمش

کودک روضه ی ما بوده کریم ابن کریم 

روضه می خواند از این داغ بر رُکن حطیم

از در و داغی مسمار چه باید می گفت 

مادر و بستر و دل زار چه باید می گفت 

نیمه شب غسل و کفن ، مادر سادات شده 

غسل با پیرهنش ، مادر سادات شده 

در شب غربت سردار جمل خون جوشید

ماه ؛ اندوه فراوان علی را پوشید 

سوره ی کوثر قرآن علی پرپر شد 

زینب زار و حزین یکه و بی مادر شد 

فاطمه رفت از آن خانه ولی حیدر سوخت 

تا دم مرگ علی چشم به سوی در دوخت 

فاطمیه شد و یک کرب و بلا در پیش است 

داغ آن بر علی و بر همه عالم نیش است

      رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

« داغ دل حیدر»

دوباره شهر مدینه پر از تلاطم و درد

نهیب ماتم سختی به سینه ی یک مرد

دوباره داغ پیمبر که سر نموده باز

دوباره روضه وماتم که گشته است آغاز

حدیث غصب فدک را شنیده ای آیا؟

چرا به فصل جوانی خمیده ای زهرا ؟

زدست این همه ظلم و ستم شدی پرپر

و آ یه آیه شدی همچو‌ سوره ،اِی کوثر

ز بعد مرگ پدر تا زمان پروازش

درون کلبه ی احزان اشک دمسازش

خبر رسیده ز کوچه و ضربت سیلی

ز دست دشمن کافر رخش شده نیلی

مغیره ، بشکند آن دستها ، و بازویت

ترحمی تو نکردی به صید و آهویت

خبررسیده که غسل و کفن شبانه شدی

میان شهر پیمبر چه بی نشانه شدی

علی که لنگر عرش بر زمین باشد

زداغ فاطمه محزون و دل غمین باشد

سرشک دیده ی زینب ببین که باریده

که زینب تو و کلثوم گشته غم دیده

وصیتی بنموده دلم نموده کباب

حسین تشنه لبم را بده شبانه تو آ ب

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

رسول چهارمحالی(ساقی عطشان )

یاس من پرپر شده قدش خمیده

از غم مظلومیش باریده دیده

میخ در شد روضه ی مکشوفه اما

اینچنین ظلمی کسی هرگز ندیده

 

«شفیع محشر»

ای شفیع روز محشر ، دل ربای مرتضی

ای امید قلب حیدر ، دخت پاک مصطفی

ای که در روز جزا ،گیری تو دست بی نوا

مهر هر پرونده باشد نام تو ای دل ربا

تو خریداری به گوهرهای، اشک روضه ها

می خری  گریه  کنان   خامس   آل  عبا

اندرون روضه ها، هر لحظه با ما  بوده ای

می شناسی گریه کن، آری تو آنجا بوده ای

خرج روضه از کرامات شما دِرهَم  گرفت

چای روضه ازسخا و لطف مادر دَم گرفت

کاش نذر روضه های داغ مادرمی شدیم

شامل  الطاف  پاک ماهِ  حیدر   می شدیم

مادر سادات مجروح شمائیم   هر  کجا

سینه زن های غم و اندوه تا روز  جزا

روضه ی کوچه شده آتش فشان قلب ما

می برد ما را درون گودی کرب و بلا

مادری در قتلگه  ، آسیمه سر بر سر زنان

روضه می خواند برای ساقی لب تشنگان

    رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

زهراست صفای بیت الاحزان علی

او مادر عشق است به طفلان علی

با رفتن زهرا غم عالم بنشست   

برجان و تن همیشه عطشان علی

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

در معرکه چون یکه و تنها بوده 

حامی ولی به جنگ اعدا بوده

آن شیر زن خانه ی سردار دلیر 

حیدر شده هرچند که زهرا بوده

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«سوز دل مرتضی»

از سوز دل نوایی،شب ها به گوش آید

زین ناله هردلی را جوش و خروش آید

گویی که نی نوا کرد،جانسوز تر ز عالم

خلقی از این مصیبت غرق عزا و ماتم 

 مردی به سوی قبری با سوز و آه آید 

و نیمه های هر شب هم دوش ماه آید 

از داغ یاس پرپر اشکش به جوش آید

یاد جفا و ظلمِ قوم وحوش آید 

ریحانه ی پیمبر خاتون روز محشر

آغوش خاک رفته هر آیه ای ز کوثر 

طفلان درون خانه بگرفته اند بهانه 

حیدر غمین و محزون از کار این زمانه

یک سو میان خانه طفلان زار و نالان 

آتش زده غم عشق بر جان این گلستان 

داغی میخ و پهلو از شعله های آتش 

زهرا چرا درآنجا از ضرب در کند غش؟

حیدر عزا گرفته از دوری گل یاس

خاکی شده ست چادر،افتاده است دستاس

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«در هجران فاطمه »

غم و اندوه و ماتم زد زبانه

سر قبرت رسیدم من شبانه

به هر جا بنگرم دار و ندارم

ببینم از تو من  آ نجا  نشانه

ز  داغ  دوری ات  ابر  بهارم

شود جاری سرشکم دانه دانه

بگو ای بهتر از جانم کجایی

چرا از تو نمی آ ید صدایی(2)

 

من و یک روضه و حال دگرگون

حسین و زینبت با دیده ی خون

ز داغ کوچه داغی بر دل اوست

حسن میگرید و گردیده محزون

به لب  دارد  نوای  درد  و  ماتم 

گلِ  یاسِ   نبّی   گردیدهِ  گلگون

بگو ای بهتر از جانم کجایی ؟

چرا از تو نمی آ ید صدایی(2

 

منم  از  روی  تو   شرمنده زهرا 

تویی همدوش این رزمنده زهرا

بتاب  ای  ماه   تابان   بار  دیگر 

الا  مهتاب   من  رخشنده  زهرا 

شفیع  روز  محشر  ای گل یاس

بزن  مهرت به هر  پرونده زهرا 

بگو ای بهتر از جانم کجایی ؟

چرا از تو نمی آ ید صدایی(2)

 

 رسول چهارمحالی(ساقی عطشان)

 

روزی که میخ در، گل ما را نشان کرد

تیزی میخ در ، بهاران را خزان کرد

یاس خمیده از گلستان پر کشید ،آ ه

داغ مصیبت بر دل پیر و جوان کرد

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)

 

«پناه علی کجایی؟»

بیت الاحزان تو خاموش شده یا زهرا 

زینب زار تو بی هوش شده یا زهرا 

کوثر خانه وحی، روح مناجات و دعا 

حسن از داغ غمت زار و حزین و تنها 

کوچه و داغ در و روضه جانسوز تو 

حسنت نوحه گر هر شب و هر روز تو 

نیمه شب غسل وکفن عاقبت کارشده

تشنه کام حرمِ توست که بیمار شده

بعد تو عالم فانی به چه کارم آید 

همدمم چاه شده ، اشک به کارم آید  

فاطمه پشت وپناهم تو کجایی بانو ؟

کی به امداد علی باز می آیی بانو؟

رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)