سید رضا نریمانی

۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ 345 0 نظر

نگفته‎ام به کسی آنچه در دلم دارم 

ولی بدان که هزاران هزار غم دارم

فروختم به غمت عیش روزگارم را 

ز برکت غم تو خیر دم به دم دارم

خوشم به مرگ اگر نیست زندگی با تو 

نفس برای چه؟ وقتی که یار کم دارم

من آن گدایِ بدِ بدحساب این شهرم 

که شب به شب ز درت خواهشِ کرم دارم

به نامه‎ی عملم طعنه زد کسی، گفتم 

اگرچه اهل گناهم، امید هم دارم

حساب کار من افتاده است دست کریم

ز برکتش روی هر غفلتم قلم دارم

کسی مرا برساند به کربلای حسین 

هوای سینه‌زنی بین آن حرم دارم

 


صوت : 5 اردیبهشت 98 - هیئت فدائیان - مناجات - نگفته ام به کسی آنچه در دلم دارم

-----------------------------

باغ عاشق خزان نمیفهمد

خشکی آسمان نمیفهمد

عاشق اصلاً کنار معشوقه

"دیر" و "زود" و "زمان" نمیفهمد

این کریمی که ما شناخته‌ایم

ازدحام دُکان نمیفهمد

شیطنت‌های بچه را عمداً

پدر مهربان نمیفهمد

اختیاراً تقلب ما را

موقع امتحان نمیفهمد

پرده‌ای بر دلش نشسته اگر

روضه را روضه‌خوان نمیفهمد

گفت زینب: حسین برگردیم

شأن‌ ما را سنان نمیفهمد

ای برادر بس است خطبه نخوان

حرمله که زبان نمیفهمد

دست خود را نیاوری بالا

به خدا ساربان نمیفهمد

 

شاعر: رضا قربانی

 

زهر آتش شد و بر زخم دلی مضطر خورد 

جگری سوخته را تا نفس آخر خورد 

زهر سوزاند ولی بر جگرم هیچ نبود

آه از آن زخم كه بر سینه‌ی پیغمبر خورد 

زهر سوزاند ولی قاتلم عمریست حسین 

پنجه‌ای بود كه بر برگ گل پرپر خورد 

او مرا پشت سر چادر خود پنهان كرد 

تا نبینم چه بر آن چهره‌ی نیلوفر خورد 

ایستادم به روی پنجه‌ی پایم اما 

دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد 

مادرم خورد زمین گرد و غباری برخاست 

دست من بود كه با ناله‌ی او بر سر خورد

مادرم بود مراقب كه نيفتد به زمين

ضربه‌اش بس‌كه قوي بود، زمين با سر خورد

 

شاعر: حسن لطفی

تک بیت آخر: رضا فراهانی

 

به سمت گودال از خیمه دویدم من

شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من

سر تو دعوا بود ناله کشیدم من

سر تو رو بردن، دیر رسیدم من

یه گوشه‌ی گودال مادرو دیدم من

که رفته بود از حال، دیر رسیدم من

صدا زدی من رو خودم شنیدم من

صدای رگهات بود دیر رسیدم من

افتان و خیزان و نفس بریدم من

پیرهن و بردن دیر رسیدم من

 


صوت : 5 اردیبهشت 98 - هیئت فدائیان - روضه - باغ عاشق خزان نمیفهمد

-----------------------------

به تو سلام میدم، درمونِ دردامی

به تو سلام میدم، همیشه باهامی

به تو سلام میدم، به تو که آقامی

به تو‌سلام میدم، بغض دلم واشه

به تو سلام میدم، میدونم این راشه

به تو سلام میدم،جواب نده باشه

تکلیفمو روشن کن

یک کاری واسه من کن

پس کِی به گدات میگی

از کربلا دیدن کن

 " ای آقام3 من کرببلا میخوام3 "

دستتو میگیرم، هرچی بگم داری

آخه همه میگن، دست کرم داری

هرچی بخوام ازت، بهترشم داری

دستمو میگیری، هرجا که افتادم

پایِ قرارمون، مردونه ایستادم

پیاده اربعین، نمیره از یادم

روضه میرم هر هفته

آدم با تو خوش بخته

پیر غلام نشم حیفه

با تو جَوونیم رفته

 " ای آقام3 من کرببلا میخوام3 "

بیا ما رو آقا، از گناها دور کن

با علی اکبرت ماها رو محشور کن

با جوونا بیا دستمونو جور کن

یه ساله که همه یک دلو یک رنگیم

یه ساله که داریم با دوری میجنگیم

یه ساله واسه تو‌ بدجوری دلتنگیم

با اسمِ تو همواره

چه شوری لبم داره

حاجت میگیرم من از

شش ماهه و گهواره

 " ای آقام3 من کرببلا میخوام3 "

 


صوت : 5 اردیبهشت 98 - هیئت فدائیان - شور - به تو سلام میدم درمونِ دردامی

-----------------------------

درِ روضه‌ت وا شد

زندگیم زیبا شد

گمشده‌ام پیدا شد حسین

عشق‌و درهم کردن

چاییتم د‌م کردن

منو آدم کردن حسین

آرامش

یعنی اونی که بیشتر از هر کسی می‌خوامش

داره شور میده روضه‌مونو نمک نامش

خوش به حال کبوترهای حرم و بامش حسین

«ای جانم، 'ضربانم حسین جانم۳'»

تو شدی ارباب و 

خوشیِ اصحاب و

به تو دادن آب و گِل و

من برات تب کردم

روزم‌و شب کردم

نذر زینب کردم حسین

صَلَ‌‌اللهُ عَلَیْکَ یا سیدی یا اباعبدالله

تویی باب نجات و سعادت خلقُ‌الله

به فدای محبت و لطف تو ثارالله

«ای جانم، 'ضربانم حسین جانم۳'»

اسمتو می‌نوشم

مست اون چاووشم

که پیچید تو گوشم حسین

توی هر دو دنیا

خونه‌ش آباد آقا

هرکی یادم داد یا حسین

محشر بود

اونکه قنداقه‌مو داده دست تو مادر بود

پدرم تو حسینیه‌ی شما نوکر بود

جوونیش واسه روضه‌های علی‌اکبر بود

«ای جانم، 'ضربانم حسین جانم۳'»

 


صوت : 5 اردیبهشت 98 - هیئت فدائیان - شور - درِ روضه ات واشد زندگیم زیبا شد

ویدیو : 5 اردیبهشت 98 - هیئت فدائیان - شور - آرامش یعنی اونیکه بیشتر از هر کسی میخوامش


گزارش 2
برای ارسال نظر وارد شوید و یا ثبت نام کنید.

comments نظرات

هنوز نظری ارسال نشده است.
جدیدترین محبوب ترین داغ ترین
تمام حقوق این صفحه محفوظ و متعلق به سید رضا نریمانی می باشد.